Wie wil nano in zijn voeding?

De dioxinecrisis, de gekkekoeienziekte, de melanine in Chinese melk: de afgelopen jaren hebben we nogal wat voedselschandalen langs zien komen. Mogelijk is mede hierdoor onze angst voor onveilig voedsel behoorlijk gevoed. Met als gevolg dat we voorzichtig zijn met het goedkeuren van nieuwe technologie in voeding. De ophef rond genetische modificatie in de jaren negentig ligt nog vers in het geheugen.

Nanotechnologie is de nieuwste soort technologie waar voeding mee te maken krijgt. Als het aan sommigen in de voedselindustrie ligt op veel verschillende manieren. Bij de landbouwteelt, in voedselverpakkingen en ook in de vorm van nanodeeltjes in het voedsel zelf. De voedselindustrie is echter bang voor een negatief oordeel van de consument en neemt daarom nog een afwachtende houding in. Maar wat willen we als consument eigenlijk wel, en wat niet?