Het nieuwe schoon

De laatste jaren duikt hij regelmatig op in de krant: de ziekenhuisbacterie. Deze voor gezonde mensen meestal onschuldige Staphylococcus aureus-bacterie leeft in het grootste deel van de samenleving in de neus of op de huid. Maar voor ernstige zieke patiënten is hij wél gevaarlijk.

In de antibioticumrijke omgeving van het ziekenhuis, heeft dit milde beestje zich ontpopt tot een multi-resistent monster. Erg weinig antibiotica hebben nog vat op deze Meticillin Resistant Staph Aureus, en een infectie kan de dood betekenen voor ernstig verzwakte patiënten.
Het is dus erg belangrijk om handen, apparatuur en de ruimten in het ziekenhuis goed te ontsmetten en patienten die toch besmet zijn, in strenge quarantaine te houden.  Nanotechnologie kan daarbij helpen.

Zo ziet ie er niet erg gevaarlijk uit, maar dit is dus die gevreesde ziekenhuisbacterie. (Credits: Wikimedia Commons)

Er zijn namelijk nanodeeltjes met sterke antibacteriële eigenschappen. Zilverionen bijvoorbeeld. Deze nanodeeltjes zijn toxisch voor alle bacteriën, terwijl ze in mensen weinig kwaad lijken te kunnen. Vloeren, chirurgische instrumenten, kleding van het personeel, beddengoed, zelfs verband kan antibacteriëel gemaakt worden. En dat zonder antibioticum te gebruiken, waar de bacteriën resistent tegen kunnen worden.